چشمانت سیاه است
اما در عمق آن
شعله ای کوچک در گردش است.
آیا خنده ی روح توست
یا سوسوی چراغی
یا شهری سپید و دور؟
چشمانت سیاه است
چونان آب بندری در شب
که چراغ های شهر
مکررش می کند
آرتور لوند کویست
+ شنبه 25 آذر1385ساعت 9:28 امين رضوان پور
|
